Bijles basisonderwijs met Joris

Ik ben zelf leerkracht geworden, omdat ik vroeger enkele keren te maken had met leerkrachten die mij niet wilden begrijpen of niet wilden luisteren naar mijn verhaal. Ik wou dit graag zelf studeren, omdat ik niet wil dat er kinderen zijn die dezelfde ervaringen moeten meemaken. Elke dag sta ik met een lach en veel plezier voor de klas. Als een leerling nood heeft aan een babbeltje, een knuffel, een zakdoek voor de tranen..., ben ik de eerste die zal luisteren. Ook als het even niet goed gaat, zal ik ervoor zorgen dat het wel lukt, ook al moet ik het honderd keer uitleggen. Ik ga zelf met een slecht gevoel naar huis als ik weet dat mijn leerlingen geen fijne dag hebben gehad.

Leerkracht zijn is voor mij beroep doen op een vertrouwen in de wondermooie eigenheid van elk kind. Het zien van de noden en het benutten van de mogelijkheden van elk individu groot of klein. Een begeleiding van hoop en dromen. De kans om de toekomst van elk kind en zo de toekomst van de wereld te verzilveren. Leerkracht zijn is voor mij meer dan gewoon een beroep. Het is een visie en een passie waarmee ik ben geboren. Een droom om kinderen te helpen groeien. De hoop op een mooie toekomst voor iedereen. En deze droom kan pas echt uitkomen, als we ook oog hebben voor die kinderen met specifieke noden. Heb je zo'n nood, ook dan heeft de wereld je nodig. Doe dan gerust op mij een beroep, hoopvol beantwoord ik jullie oproep.

Ik help graag kinderen die het moeilijk hebben.

Ik vind het fijn om kinderen en jongeren op weg te helpen bij hun niet altijd makkelijke schoolloopbaan.
Hen mee te geven dat ze wel kunnen slagen. "Ik kan het wel", dat wil ik als doel vooropstellen.

Wat kijk ik ernaar uit om de talenten van ieder kind te ontdekken!