Bijles Frans, thesis-scriptiebegeleiding of basisonderwijs met Annemie

Het mooiste moment in een bijles is voor Gail dat ene ogenblik waarop een leerling rechtop gaat zitten en "ik snap er niets van" verandert in "ik snap het!".
Omdat slechte punten zelden met slimheid te maken hebben. Meestal zit er iets anders in de weg: faalangst, een enkel hoofdstuk dat te snel ging en niet werd ingehaald, en spijtig genoeg vaak de overtuiging "ik ben niet goed in …". Eens dat is opgelost, gaat de leerstof vaak vanzelf.
Gail heeft engelengeduld. Elke vraag is een slimme vraag. Moet iets vijf keer opnieuw uitgelegd worden, dan is dat prima, dan zal het vijf keer beter begrepen zijn voor in de les. We leren wanneer we foutjes maken. Wie zich veilig voelt, durft foutjes maken, en wie foutjes durft maken, leert.
De waarheid is dat Gail lesgeven gewoon plezant vindt. Uitleggen hoe iets in elkaar zit, waarom iets nu net zo loopt, hoe je moeilijke leerstof onder de knie krijgt zonder erin te verdrinken. Die nieuwsgierigheid werkt aanstekelijk, en dat is fijn voor de leerling.

Ik sta al 7 jaar voor de aula als docente en praktijkassistente Frans in het hoger onderwijs. De grootste uitdaging als lesgever betreft het omgaan met niveauverschillen tussen mijn taalleerders. Daarom blijft het voor me belangrijk om iedereen aan te zetten tot het nadenken van de stof: WAAROM is een bepaalde (grammatica)regel hier toe te passen? Wanneer je inziet dat er een bepaalde logica bestaat bij het toepassen van een regel in een oefening, scherp je automatisch je inzicht wat meer aan.

Lesgeven is mijn grote passie. Als onderwijsprofessional heb ik door de jaren heen een eigen visie op onderwijs ontwikkeld waarin persoonlijke groei en zelfkennis van leerling én docent hoog in het vaandel staan. Ik vind het belangrijk dat een schoolcarrière een leerling naast de mogelijkheid tot het verwerven van kennis ook de mogelijkheid tot persoonlijke groei biedt en vind dat iedere docent daar een bijdrage aan dient te leveren.

De (positieve) evolutie van de maatschappij is enkel mogelijk als iedereen deftig geschoold is, en zo al de intellectuele nonsens zelf kan onderscheiden van realiteit. Overdracht van kennis en het meemaken van Aha! Erlebnissen in combinatie met het vaststellen van groeiende interesse in complexe materies, omdat de student het begint te begrijpen, zijn hoopgevend voor de toekomst.

Motiveren, inspireren, samen met jongeren een doel bereiken...is wellicht even belangrijk als de pure overdracht van kennis. En vermits ik zelf gepassioneerd ben om steeds bij te leren, is bijles geven een drijvende inspiratie voor mezelf om het beste te kunnen teruggeven aan de jongeren of studenten.